Հարավային պայտաքիթ

Նկարագրություն

FA 44,0–51,0 մմ, D5 52–63 մմ, D3 63–76 մմ։ Ամառային զանգվածը սովորաբար մոտ 12 գ է (9–15 գ)։ Էխոլոկացիոն ազդանշանի հաստատուն հաճախականությունը 102–107 կՀց է (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 18–19)։ Գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 15,4–16 մմ, այտային լայնությունը՝ 9,2–9,8 մմ (Кузякин, 1950, էջ 199)։

Ապրելավայր

Բացառապես լեռնատափաստանային, անտառատափաստանային և անապատային գոտիների քարանձավներում բնակվող տեսակ է։ Ագրեսիվ չէ։ Ձմեռում են ամառային թաքստոցներում։ Թվաքանակը հանրապետությունում վերջին տարիներին զգալիորեն կրճատվել է (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։ Սնվում են մանր թեփուկաթևավորներով, երկթևավորներով և բզեզներով (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Բազմացում

Հունիսի սկզբին էգը ծնում է մեկ ձագ (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։ Ըստ Myhrvold et al. (2015) տվյալների՝ տարեկան ծնունդների թիվը՝ 1, հղիությունը՝ մոտ 90 օր, կաթով կերակրումը՝ մոտ 68 օր, կյանքի առավելագույն հայտնի տևողությունը՝ 13 տարի։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Հարավային Եվրոպան, Հյուսիսային Աֆրիկան և Առաջավոր Ասիան։

Տարածում Հայաստանում

Արեալը սահմանափակվում է Սյունիքի և Վայոց ձորի մարզերով (Արենի, Չիվա, Ելփին, Զառիթափ, Մարտիրոս, Հերհեր, Խնձորեսկ գյուղերի և Կապան քաղաքի շրջակայքեր) (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։ GBIF-ում բազմաթիվ գրառումներ կան Գետաշենից (Վայոց ձոր, WAB-Net, 2021)։

Պահպանության կարգավիճակ

Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում (2010)՝ VU B1ab+2a («Խոցելի»)։ IUCN՝ NT (ըստ MDD v2.5)։

← Բլազուսի պայտաքիթՄեհելիի պայտաքիթ →