Նատերերի գիշերաչղջիկ

Նկարագրություն

FA 41,7–42 մմ, ականջը 17–18,2 մմ, տրագուսը 11–12,2 մմ, գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 15–15,1 մմ, այտային լայնությունը՝ 10–10,2 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 6,3–6,6 մմ։ Մորթին և մերկ մասերը շատ բաց են. մեջքը բաց մոխրադեղնավունից մինչև դեղնամոխրադարչնագույն, որովայնը սպիտակավուն։ III նախադաստակային ոսկրը հավասար է V-ին և 1 մմ-ով երկար է IV-ից (Кузякин, 1950, էջ 266, Թուրքմենստանի 4 նմուշով)։ Նատերերի խմբին բնորոշ են S-աձև երկար կալկարը և միջազդրային թաղանթի եզրի խոզանակները, որովայնը սպիտակ է, թևաթաղանթը միանում է արտաքին մատի հիմքին (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 28)։

Ապրելավայր

Կենսաբանությունը քիչ է ուսումնասիրված։ Հյուսիսային Ադրբեջանում (Կուսարի) 9 հասուն առանձնյակից կազմված գաղութ է գտնվել ընկուզենու փչակում՝ գետնից մոտ 5 մ բարձրության վրա (Даль, 1947, ըստ Кузякин, 1950, էջ 264)։

Բազմացում

Հայաստանում 1946 թ. հունիսի 22–23-ին Ամաղու գյուղի մոտ գտնվող կիսավեր եկեղեցու աղյուսե գմբեթի ճեղքում բռնվել է 12 էգ. 11-ն ունեին լիովին ձևավորված սաղմեր, մեկի կրծքին կախված էր նոր ծնված ձագ (Даль, 1947, ըստ Кузякин, 1950, էջ 264)։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ներառում է Ուկրաինան, Ռուսաստանը, Թուրքիան, Կովկասը, Իրաքը, Իրանը և Թուրքմենստանը։ Կովկասյան պոպուլյացիաների էվոլյուցիոն պատմությունը քննարկված է Çoraman et al. (2019) աշխատանքում։

Տարածում Հայաստանում

GBIF-ում WAB-Net-ի գրառումներ կան Արենի-1 քարանձավից (Վայոց ձոր, 2019) և Դիլիջանից (Տավուշ, 2021)։

Պահպանության կարգավիճակ

ՀՀ Կարմիր գրքում (2010) գրանցված չէ։ IUCN՝ գնահատված չէ (NE, ըստ MDD v2.5)։

← Արաքսյան գիշերաչղջիկԴաուբենտոնիի գիշերաչղջիկ →