Նկարագրություն
FA 50,5–62,1 մմ, D5 63–81 մմ, D3 85–103 մմ, earL 21,0–24,3 մմ, earW 16 մմ-ից պակաս։ Տեսքը նրբագեղ է՝ կարճ դնչով։ Ականջների միջև երբեմն կա սպիտակավուն մազափունջ (Բուլղարիայի հարավարևելքում և Թուրքիայում՝ առանձնյակների 5–45%-ի մոտ)։ CM3 8,1–9,4 մմ (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 36–37)։ Գանգի ընդհանուր երկարությունը 21–23 մմ, կոնդիլոբազալը՝ 19–22 մմ, FA 53,5–60,5 մմ, ականջը 21–26 մմ (Кузякин, 1950, էջ 236)։
Տարբերակիչ հատկանիշներ
Մեծ գիշերաչղջիկից (M. myotis) տարբերվում է ավելի նեղ և կարճ ականջներով, նեղ նիզականման տրագուսով (որի ծայրին սև բիծ չկա) և ավելի կարճ ատամնաշարով (CM3 9,4 մմ-ից պակաս) (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 36–37)։ M. myotis-ը Հայաստանի համար MDD v2.5-ում և EUROBATS-ի ցուցակում նշված չէ, GBIF-ում կա միայն 3 գենետիկական հաջորդականություն (INSDC)։ Երկու տեսակը սիմպատրիայի գոտիներում կարող են հիբրիդանալ (Phelps et al., 2024)։
Ապրելավայր
Ամռանը բնակվում է քարանձավներում կամ մեծ շենքերի ձեղնահարկերում, եկեղեցիներում և մզկիթների գմբեթների տակ, որտեղ կազմում է բազմաքանակ կուտակումներ, հաճախ երկարաթևի հետ միասին, բայց նրանից առանձին խմբերով։ Գաղութները սովորաբար խառն են ըստ սեռի, երբեմն՝ միայն հասուն էգերից (Кузякин, 1950, էջ 244–245)։ Կերակրվելու դուրս է թռչում բավական ուշ և որսում է գրեթե ամբողջ գիշեր (Кузякин, 1950, էջ 244–245)։
Բազմացում
Ըստ Myhrvold et al. (2015) տվյալների՝ ձագերի միջին թիվը մեկ ծննդաբերությունում՝ 1, տարեկան ծնունդների թիվը՝ 1, հղիությունը՝ մոտ 69 օր, կաթով կերակրումը՝ մոտ 42 օր, կյանքի առավելագույն հայտնի տևողությունը՝ 33 տարի։
Ընդհանուր արեալ
Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Հարավային Եվրոպան, Առաջավոր և Միջին Ասիան՝ մինչև Հնդկաստան, Նեպալ, Մոնղոլիա և Չինաստան։
Տարածում Հայաստանում
Հայաստանի ամենաշատ գրանցված չղջիկն է GBIF-ում (162 գրառում). WAB-Net՝ Շիկահողի հանք (Սյունիք), Առաքելոց վանք (Տավուշ), Արենի-1 քարանձավ (Վայոց ձոր), ինչպես նաև Սիսիան–Քաջարան ճանապարհի հետազոտություն (2021), Արարատի մարզ (2017) և Ջերմուկի շրջակայք (iNaturalist, 2025)։
Պահպանության կարգավիճակ
ՀՀ Կարմիր գրքում (2010) գրանցված չէ։ IUCN՝ LC (ըստ MDD v2.5)։