Հայաստանի չղջիկները
Տեսակներ › Հարթաքթայիններ › Գիշերաչղջիկներ

Բեխշտեյնի գիշերաչղջիկ

Myotis bechsteinii (Kuhl, 1817)

Նկարագրություն

Մարմնի երկարությունը 48–51 մմ, պոչը՝ 41–46 մմ, ականջը՝ 22–25,5 մմ, տրագուսը՝ 10–12 մմ, FA 42–45 մմ։ Գանգի ընդհանուր երկարությունը 17,7–18,3 մմ, կոնդիլոբազալը՝ 16,5–17,1 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 6,8–7,2 մմ։ Ականջը բարակամաշկ է, շատ երկար և լայն, գրեթե էլիպսաձև, արտաքին և ներքին եզրերին փորվածքներ չկան։ Թևը կարճ է և լայն. V նախադաստակային ոսկրը գրեթե հավասար է IV-ին և 1–4 մմ-ով երկար է III-ից (Кузякин, 1950, էջ 238)։ FA 39,0–47,1 մմ, կալկարը ուղիղ է, երբեմն նեղ մաշկային եզրաշերտով (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 25)։

Ապրելավայր

Բնորոշ ապրելավայրերն են անտառապատ լանջերը և լեռնային գետակների կիրճերը։ Ապրում է առանձին կամ փոքր խմբերով, հիմնականում ծառերի փչակներում կամ կեղևի տակ, երբեմն՝ շինությունների տանիքների տակ (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։ Ակտիվ է մթնշաղին, կերը բռնում է ծառերի կամ ջրավազանների վրայով թռչելիս (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Բազմացում

Ըստ Myhrvold et al. (2015) տվյալների՝ ձագերի միջին թիվը մեկ ծննդաբերությունում՝ 1, տարեկան ծնունդների թիվը՝ 1, կյանքի առավելագույն հայտնի տևողությունը՝ 21 տարի։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Եվրոպան, Թուրքիան, Կովկասը և Իրանը։

Տարածում Հայաստանում

Առաջին անգամ հայտնաբերվել է 2003 թ. Սյունիքի մարզի հյուսիսարևելքում (Գորիսի շրջան), իսկ 2004 թ.՝ Լեռնային Ղարաբաղին սահմանակից գյուղերում (Խնձորեսկ, Գորիսի շրջակայք՝ Թեղ և Կոռնիձոր) (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։ Գորիսի և Կապանի շրջաններում հավաքվել են 4 արու, 2 էգ և 2 երիտասարդ առանձնյակ (EUROBATS-ի Հայաստանի ազգային զեկույց, 2004–2005)։ EUROBATS-ի Հայաստանի տեսակների ցանկում նշված չէ։

Պահպանության կարգավիճակ

Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում (2010)՝ VU B1a («Խոցելի»)։ IUCN՝ NT (ըստ MDD v2.5)։

← Սրականջ գիշերաչղջիկԱրաքսյան գիշերաչղջիկ →