Միջերկրածովային փոքրաչղջիկ

Նկարագրություն

FA 30,3–37,1 մմ, D5 40–45 մմ, D3 54–61 մմ։ Ականջի հետին եզրին սուր փորվածք կա։ Առնանդամը նիզականման է, առանց միջին շերտի։ Թևաթաղանթի սպիտակ շերտը 1–2 մմ լայնության է, արեալի հարավում՝ մինչև 5 մմ։ Որոշ առանձնյակներ մուգ դարչնագույն են՝ առանց բաց ծայրերի, և գունավորմամբ նման են անտառային փոքրաչղջիկին (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 49)։ Գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 12,0–13,2 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 4,8–5,0 մմ, FA 33–37 մմ (Кузякин, 1950, էջ 357)։

Ապրելավայր

Կուր-Արաքսյան դաշտավայրում (Բարդա, Եվլախ) գաղութները գտնվել են աղյուսե շենքերում՝ պատուհանների շրջանակների հետևում և պատերի խոր ճեղքերում (3–20 առանձնյակ)։ Հունիսի վերջին տասնօրյակում գաղութներում արդեն թռչում էին երիտասարդները։ Անձրևին թաքստոցից դուրս չի գալիս (Кузякин, 1950, էջ 359–360)։ Կերակրվելու դուրս է թռչում շատ ուշ, փոքրաչղջիկների այլ տեսակներից ավելի ուշ, որսում է բակերում և շենքերի միջև (Кузякин, 1950, էջ 359–360)։

Բազմացում

Ըստ Myhrvold et al. (2015) տվյալների՝ ձագերի միջին թիվը մեկ ծննդաբերությունում՝ 1,4, տարեկան ծնունդների թիվը՝ 1, կաթով կերակրումը՝ մոտ 60 օր, կյանքի առավելագույն հայտնի տևողությունը՝ 8 տարի։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Հարավային Եվրոպան, Հյուսիսային Աֆրիկան, Առաջավոր և Միջին Ասիան՝ մինչև Հնդկաստան։

Տարածում Հայաստանում

GBIF-ում գրառումներ կան Ջերմուկից (WAB-Net, 2021), Սիսիան–Քաջարան ճանապարհի հետազոտությունից (2021), Արարատի մարզից (2018) և Երևանից (Շենգավիթ, iNaturalist, 2023)։ Հայաստանում տեսակի տարածման նոր տվյալներ ներկայացված են Grigoryan et al. (2018) և Шпак и др. (2018) աշխատանքներում։

Պահպանության կարգավիճակ

ՀՀ Կարմիր գրքում (2010) գրանցված չէ։ IUCN՝ LC (ըստ MDD v2.5)։

← Մաշկեղանման փոքրաչղջիկԱնտառային փոքրաչղջիկ →