Բեղավոր գիշերաչղջիկ

Նկարագրություն

FA 32,0–36,5 մմ, D5 38–46 մմ, D3 48–58 մմ, D1 4,3–5,9 մմ, Tib 14,6–16,8 մմ, HF 5,8–7,4 մմ։ Ականջները և դունչը մուգ սևադարչնագույն են, պարանոցի կողքերին դեղնադարչնագույն «օձիք» կա։ Վերին երկրորդ նախասեղանատամը փոքր է, բայց սովորաբար ատամնաշարում է, առաջինի մոտ 1/3–1/2 չափի (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 44)։ Գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 12,4–14,3 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 4,8–5,8 մմ, FA 32–39 մմ, ականջը 13–16 մմ (Кузякин, 1950, էջ 238, 274)։

Ապրելավայր

Բնակվում է գրեթե ցանկացած թաքստոցում՝ ձեղնահարկերում, պատերի երեսպատման տակ, ծառերի փչակներում և պոկված կեղևի տակ, ժայռաճեղքերում, նկուղներում և քարանձավներում, բայց մեծ գաղութներ չի կազմում. հանդիպում է միայնակ կամ 10–15 առանձնյակից բաղկացած խմբերով։ Կուզյակինի նյութերը վերաբերում են M. mystacinus տեսակին՝ լայն իմաստով, որը ներառում էր նաև այժմ առանձին տեսակներ (Кузякин, 1950, էջ 278)։ Կերակրվելու դուրս է թռչում մթնելուց հետո։ Միջին Ասիայում սերտ կապված է ջրավազանների հետ և որսում է ջրի մակերևույթի վրա (Кузякин, 1950, էջ 278)։

Բազմացում

Կովկասում բռնված էգերն ունեցել են միայն մեկ սաղմ (Кузякин, 1950, էջ 278)։ Ըստ Myhrvold et al. (2015) տվյալների՝ ձագերի միջին թիվը մեկ ծննդաբերությունում՝ 1, տարեկան ծնունդների թիվը՝ 1, կյանքի առավելագույն հայտնի տևողությունը՝ 24 տարի։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Եվրոպան, Մարոկկոն, Թուրքիան և Կովկասը։

Տարածում Հայաստանում

GBIF-ում գրառումներ կան Սիսիան–Քաջարան ճանապարհի հետազոտությունից (2021) և INSDC-ից։

Պահպանության կարգավիճակ

ՀՀ Կարմիր գրքում (2010) գրանցված չէ։ IUCN՝ LC (ըստ MDD v2.5)։

← Եռագույն գիշերաչղջիկՈսկեգույն գիշերաչղջիկ →